Op stap met de kabelbaan

Een praktisch voordeel van onze verblijfsvergunning is dat we ook in aanmerking komen voor kortingen die normaalgezien voor de Singaporezen voorbehouden zijn. Zo kregen we al eerder vermindering op de toegangstickets voor de zoo, en enkele dagen geleden lazen we een advertentie in de krant dat we als klant van onze Singaporese bank recht hebben op 40% korting voor de Singapore Cable Car. Een mooie aanleiding om de high-tech kabelbaan eens uit te proberen!

De kabelbaan heeft drie stations. Wij stapten op in Harbour Front, in het midden van de kabelbaan. Het station ligt op de 15de verdieping van een kantoorgebouw, waar de kabelbaan dwars doorheen gaat.

Bij ons vertrek was de lucht betrokken. Het regende zelfs lichtjes toen we in de cabine zaten.

Eerste halte: Mount Faber, de top van een beboste heuvel dicht bij de kust.Hier staan enkele afgedankte cabinemodellen opgesteld. In de oude cabines stonden de bankjes met de rug tegen elkaar.

Achteraf lazen we dat het kabelbaanstation op Mount Faber de "mooiste toiletten ter wereld"-prijs gewonnen heeft, maar helaas hebben we die wc's niet bezocht.

En dan ging het terug, richting Sentosa, het preteiland voor de kunst van Singapore, waar we al in een eerder blogbericht over rapporteerden.

Hier bevindt zich ook een klein kabelbaanmuseum, waar naast een cabine uit legoblokjes ook deze Angry Birds versie te vinden is.

Eens op Sentosa was de zon er terug.

Helemaal naar het strand wandelen? Te voet? Vergeet het maar, wij nemen liever "The Luge".

"The Luge" is een razendsnelle kruising tussen een go-cart en een bobslee.

Eens aan het strand was de zon er helemaal terug. En dit bord herinnerde ons er aan dat Sint-Patrickday er aan komt.

"Even nadenken, wat zou ik drinken?"

 Niet slecht, die strandbars op Siloso beach.

En na een laatste ritje met kabelbaan namen we in Harbour Front de metro terug naar huis.

In het nieuws

Elke morgen ligt er een gratis krantje aan onze deur, waardoor we makkelijk kunnen volgen wat er reilt en zeilt in Singapore.

En waar schrijven ze zoal over?
- Singapore werd enkele maanden geleden opgeschrikt door rellen in Little India. Het was de eerste keer sinds decennia dat er nog eens een opstootje was in Singapore. De processen zijn nu volop bezig, en leiden tot stevige straffen. Ook wordt er politiek gedebatteerd over de nood aan extra wetgeving om dit in de toekomst te voorkomen.
- Singapore is zeer dichtbevolkt. Er wonen 5,5 miljoen mensen, dat is een beetje vergelijkbaar met Vlaanderen. Maar dan wel op een eiland dat twintig keer kleiner is. Omwille van de bevolkingsgroei is er nood aan bijkomende ruimte voor bewoning en voorzieningen, en dit ondanks het feit dat 90% van de bevolking in hoogbouw appartementen woont. Er is nu net beslist dat enkele golfterreinen zullen moeten sluiten, of grond moeten afstaan.
- Er is al weken een diplomatieke rel met Indonesië, dat twee nieuwe oorlogschepen wil vernoemen naar twee van hun oorlogshelden, die door Singapore dan weer als terroristen worden beschouwd.
- Verder staan discussies over betaalbaarheid van de zorg ook hoog op de agenda. De 65 plussers worden hier trouwens 'pioneers' genoemd, omdat het de generatie is die de onafhankelijkheidsverklaring van Singapore heeft meegemaakt.

In 2015 bestaat Singapore 50 jaar. Dan zullen we nog eens moeten terugkomen om het mee te vieren!

Haw Par Villa

Het voormalige 'Tiger Balm Gardens', opgericht in 1937 door de bedenkers van de gekende Tijgerbalsem, bevat meer dan 1000 standbeelden en 150 enorme diorama's die scenes uit de Chinese mythologie en folklore uitbeelden. Het bizarre themapark heet nu 'Haw Par Villa'. Denk aan een soort 'Efteling from Hell':  surrealistisch en geweldig leuk!

 Kamiel voor de ingangspoort, nog nietsvermoedend over wat we binnen zullen aantreffen.

Aanvankelijk is het nog lachen geblazen. Ondanks de bordjes dat je de beelden niet mag aanraken en er niet mag opklimmen, doen de bezoekers niets anders. Sandrine grijpt haar kans om even bij boeddha op de schoot te zitten.

Deze olijke tijgertjes prijzen de fameuze tijgerbalsem aan.

Dan komen we aan de hellepoort. Hier zullen we zien wat je te wachten staat als je naar de hel moet.

Geen zin? Had je maar wat braver moeten zijn!

Kamiel en Maano kijken vol afschuw toe wat er met je gebeurt als je te veel babbelt in de klas.

Voorgekropen in de rij? Dat kost je je kop en armen.

Spieken tijdens de toets? Hier met dat hart!

Huiswerk vergeten? Dan rollen we je van een berg vol geslepen zwaarden.

Ja, het is geen lachertje om naar de hel te moeten. Maar er is ook goed nieuws: eens je straf uitgezeten, krijg je een kopje magische thee om alles te vergeten, en vertrek je via reïncarnatie naar je nieuwe leven.

 Na onze helletocht trekken we verder op verkenning in deze vreemde wereld.

Ook Ezra waagt zich even tussen de beelden.

Kamiel en Maano maken ondertussen contact met hun soortgenoten.

Van al onze belevenissen in dit fantastische park begint onze maag te knorren.

 

 De uitstap eindigt met een lekkere pizza!

Singapore Zoo in 101 woorden

Als taak voor de typeles moesten de kinderen een stukje van precies 101 woorden schrijven. Maano schreef een stukje over de Singapore Zoo. Dat bleek de perfecte samenvatting van ons bezoek aan de wereldberoemde dierentuin, waar de dieren in natuurgetrouwe verblijven leven en afscheidingen tussen de bezoekers en de dieren zo veel mogelijk verstopt zijn achter rotsen, water of beplanting.

We waren in de Singapore zoo geweest.

Er plaste daar een Orang-oetan uit de boom. 

Maar hij zat niet in een hok maar boven onze hoofden. Het was bijna op onze hoofden. 

Maar gelukkig waarschuwde papa ons.  

Er waren veel soorten apen. Eentje ging in het water voor een stukje wortel. Hij had het niet gevonden, dus hij nam een boontje. 

Er was ook een olifanten show. Er liep eentje over een balk. En daarna gingen ze in het water en spoten op het publiek.

Er sliep daar een gigantische ijsbeer. Het was een leuke dag. Ga er zeker eens naartoe.

Thuisonderwijs

Het is de vierde week dat onze kinderen thuisonderwijs krijgen, en het gaat goed!
Het zijn kinderen, als ze de keuze hadden, zouden ze helemaal geen onderwijs willen. Toch zie ik dat ze bijleren en dat ze genieten van de “les”.

Onze klas is natuurlijk geen echte klas en de les is ook niet echt les. Ik sta niet voor een schoolbord, schrik niet op van de bel en geef zelfs geen huiswerk. En er zijn maar twee kinderen, die strikt genomen niet eens in dezelfde klas zitten.
De schoolboeken die we meekregen vormen een rode draad en zijn zeker een grote hulp. Maar alleen leerboeken volgen zou moordend saai zijn, want ook in een klas met twee leerlingen is er een bepaalde dynamiek nodig.
In principe kan iedereen thuisonderwijs geven, voor mij is mijn ervaring in het onderwijs wel een hulp. Het helpt om de leerstof aan te vullen met spelletjes, knutselactiviteiten (gelinkt aan een vak, bijvoorbeeld: taal) en werkblaadjes.
Elke dag beginnen we met wiskunde, doen we Nederlands, leren we typen, Engels en Frans. Tussendoor lezen we ook, en lees ik voor. Dat lijkt veel op drie uur tijd, maar met twee kinderen gaat alles gewoon veel rapper. Een schooldag is kort, maar best intensief.

Het is heel fijn om een tijdje les te geven aan je eigen kinderen. Zeker in het buitenland, want de lessen brengen ons heel dicht bij elkaar maar de omgeving biedt voor iedereen ook genoeg eigen ruimte.


(door Sandrine )

Een doordeweekse dag

Nietsvermoedende bezoekers van deze blog krijgen misschien de indruk dat we hier met vakantie zijn. Vergeet niet dat we op weekdagen aan het werk zijn, net zoals iedereen. 's Ochtends staan we tijdig op, en na het ontbijt vertrekt Ezra met de metro naar de campus.

Het oversteken van de weg om aan het metrostation te geraken lukt goed dankzij de handige uitleg in typisch Singapore-Engels.

Het was even wennen dat er geen koffie beschikbaar is in de kantoren van de unief. Gelukkig zijn er in de buurt verschillende koffiebars om cafeïne te tanken wanneer het nodig is.

Ondertussen is de school begonnen: Kamiel en Maano krijgen elke voormiddag les van juf Sandrine.

Na het middageten ontspannen de kinderen zich, terwijl Sandrine werkt. De namiddag eindigt meestal in het park en/of in het zwembad.

Tegen zes uur is Ezra terug. In de spits is het best druk in de metro!

's Avonds lopen we nog wat rond in de buurt, we eten in een van de vele hawker centers, en we doen nog wat boodschappen voor de volgende dag.

Ondertussen is het donker, maar er is nog tijd voor een duik in het zwembad! We sluiten de dag af met de krant of een tijdschrift op de iPad.

Dry spell

Singapore is in de greep van een uitzonderlijke droogte. Sinds 13 januari heeft het hier nauwelijks geregend. Wij wonen hier ondertussen een maand, en we hebben nog maar één keer een bui meegemaakt. Het gras is al weken verdord en bomen beginnen hun bladeren te verliezen.Het is de langste droogteperiode die het land ooit heeft meegemaakt.

Afgelopen zaterdag waren we in de Botanical Garden om er iets te gaan eten. Het eerste stuk van de tuin, vlakbij het metrostation, leek wel een woestenij (verderop werd het wel beter: de tuin is recent uitgebreid tot aan het metrostation, en dat deel is nog volop in ontwikkeling) en de vijver lag er half uitgedroogd bij.

Maar hij zat wel vol roodwangschildpadden en 'pig-nosed turtles'!

Sandrine etaleerde haar kennis over schildpadden voor een aandachtig publiek.

We hadden er afgesproken met Doris en Gert, een Belgisch koppel dat ondertussen al een jaar in Singapore woont en werkt. Doris heeft een leuke blog over Singapore, waar we tijdens de voorbereiding van onze reis regelmatig de sfeer zijn gaan opsnuiven.

Gelukkig was er nog meer dan voldoende water in het Jurong East Sports and Recreation Center. Dat zwemcomplex hebben we zondag ontdekt, op 15 minuten stappen van waar we wonen!